Persoonlijk

Het is vrijdag 23 november 2007. Samen met een goede vriendin ben ik naar Appelscha gereden om mij in te laten wijden als heks. Na een opleiding bij Margarita, de heks van Appelscha, is mijn inwijding één van de hoogtepunten in mijn leven en een hele bewuste keuze. Na het trekken van de cirkel was de ceremonie mooi, eenvoudig en krachtig. Bij het afleggen van de belofte aan de godin viel het mij op dat mijn stem bijzonder sterk en zonder een spoortje twijfel was. Het einde van een zoektocht en een nieuw begin.

Iedereen heeft wel eens een moment in het leven waarop je je afvraagt of dit nu alles in het leven is. Natuurlijk is hier geen eensluidend antwoord op en gaat iedereen verschillend met deze vraag om. Opvallend is dat veel mensen op zoek gaan naar zingeving in de breedste zin van het woord. Na een periode van bezinning gooien mensen het roer volledig om of maken bewustere keuzes. Iedereen kent wel mensen in zijn omgeving die ineens totaal ander werk gaan doen, op wereldreis gaan, meer tijd willen besteden aan familie en gezin, een studie op gaan pakken of minder leuk, gaan scheiden.

Mijn zoektocht begon zo’n zeventien jaar geleden. Ik kreeg een chronische aandoening, reumatoïde artritis oftewel chronische gewrichtsreuma. De eerste jaren stonden vooral in het teken van vechten, voor het behoud van mijn baan (wat niet lukte) om vervolgens een andere baan te krijgen en om überhaupt mijn draai te vinden. Ik was niet aan het leven maar aan het overleven en begon mij af te vragen of dit niet wat makkelijker kon.

Ik richtte mij eerst op het oosten en verdiepte mij in het boeddhisme. Een prachtige levenswijze. Ik heb leren mediteren en volgde verschillende reikicursussen met als doel om mijn gewrichten weer goed te krijgen. Met ups en downs lukte dat en toch bleef er wat knagen. Ik miste wat, alleen kon ik niet onder woorden brengen wat dat dan was.

Rond de eeuwwisseling werd ik gegrepen door boeken over indianen, waarin het sjamanisme een zeer belangrijke rol speelde. De rituelen om in trance te raken, de brugfunctie die sjamanen verrichten tussen het leven op aarde en het hiernamaals en de relatie met de natuur spraken mij aan. Kortom, ik verslond die boeken terwijl ik helemaal niet als lezer te boek stond. Ik volgde cursussen en workshops en kreeg een andere kijk op het leven en de wereld.

Mijn zus zag dat en attendeerde mij op de boeken van Marion Zimmer Bradley over Avalon. Wat was er over gebleven van deze religie en levenswijze? Bestond die nog en wie houden zich er mee bezig? Een natuurreligie is iets voor indianen (Amerika), aboriginals (Australië) en de massai (Afrika) dacht ik altijd maar er is dus blijkbaar ook een traditie in West-Europa. Mijn hang naar geschiedenis werd weer opgewekt en ik plunderde zowat de hele bibliotheek op zoek naar meer informatie over de godinnenreligie. Al gauw was godinnenreligie een synoniem voor Oude religie, westers sjamanisme of hekserij. Al moest ook ik wel even wennen aan het woord heks.

Maar ja, tussen boekenwijsheid en het daadwerkelijk leren toepassen van de rituelen en principes zit een groot verschil. Ik wilde dat niet alleen doen en via via kwam ik in contact met Margarita, de heks van Appelscha. Zij leeft en werkt als heks en leidt al jaren mensen hiervoor op. De opleiding duurt minimaal één jaar en één dag. Een heks in opleiding leert onder andere werken met numerologie, het interpreteren van runen, de werking van kruiden en geneeskrachtige stenen, en leert magie op een goede manier te gebruiken. Het heeft mijn leven verrijkt en dat gun ik anderen ook.

Mijn kennis en kunde wil ik graag overdragen aan anderen en ik wil mensen adviseren en coachen met gebruik van deze eeuwenoude technieken. Van Margarita heb ik toestemming om haar lessen als basis te gebruiken, aangevuld met mijn eigen ervaringen en vanuit mijn invalshoek geschreven.